Η αιτία της ανομοιόμορφης κατανομής λίπους βρίσκεται στα γονίδια. Ανάλογα με τη γενετική προδιάθεση, ο επιδερμικός και λιπώδης ιστός αιματώνεται περισσότερο ή λιγότερο καλά σε διάφορες περιοχές του σώματος. Το αίμα είναι το μόνο μέσο μεταφοράς της ενέργειας και των λιπαρών οξέων . Εάν μια περιοχή του σώματος δεν αιματώνεται σωστά, τότε τα λιπαρά οξέα δε μπορούν να μεταφερθούν μακριά από αυτήν την περιοχή. Μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε ποιες περιοχές του σώματός μας έχουν κακή κυκλοφορία του αίματος – μετά από άσκηση, αυτές οι περιοχές θα έχουν χαμηλή θερμοκρασία στην επιφάνειά τους σε σχέση με άλλες περιοχές του σώματος.

Αποτέλεσμα είναι το επίμονο τοπικό πάχος στις περιοχές που δεν αιματώνονται καλά, το οποίο αντιστέκεται σε όλες τις δίαιτες και τη σκληρή άσκηση. Αυτό συμβαίνει γιατί το σώμα καίει πάντα πρώτα το λίπος που είναι πιο εύκολα και πιο γρήγορα προσβάσιμο, δηλαδή το λίπος από τις περιοχές που αιματώνονται καλύτερα. Η κακή αιμάτωση εμποδίζει αφενός τη μεταφορά των λιπαρών οξέων, που έχει σαν αποτέλεσμα την αποθήκευση επίμονου λίπους στους μηρούς και τους γλουτούς και αφετέρου επιβαρύνει τα αγγεία και το συνδετικό ιστό.

Λύση είναι η ενεργοποίηση της καύσης των λιπαρών οξέων, μέσω της ενίσχυσης της αιμάτωσης στην προβληματική περιοχή.  

Αυτό επιτυγχάνεται μέσα στον ειδικό θάλαμο, που ασκεί αρνητική πίεση στους μηρούς και τους γλουτούς. Η αρνητική πίεση μεταφέρει το αίμα στο λιπώδη ιστό των μηρών και των γλουτών όπου εμπλουτίζεται με λιπαρά οξέα. Κατά τη διάρκεια παύσης της αρνητικής πίεσης μεταφέρεται το εμπλουτισμένο με λιπαρά οξέα αίμα από την προβληματική περιοχή προς το κυκλοφορικό.

“Tο σώμα χρησιμοποιεί πάντα πρώτα το λίπος που είναι πιο εύκολα και πιο γρήγορα προσβάσιμο, δηλαδή το λίπος από τις περιοχές που αιματώνονται καλύτερα”